Pagina's

woensdag 14 maart 2012

Scharrelen

Op de dag voor de verjaardag van Zoon was het plots lente. Zomaar, uit het niets, alsof er ergens een knop is omgedraaid. Ik vind het altijd vreemd om te zien. Omdat Verbouwingsplan deel III nog twee jaar op zich moet laten wachten, kunnen we de tuin binnen nog altijd niet zien. Een echte Secret Garden is het, door een bruine deur met een slot van ons gescheiden. Gelukkig is de sleutel niet begraven.
Door het keukenraam zien we enkel het verloederde huis van de buurman. Door het raam aan de voorgevel zagen we tot voor kort sparren met elk jaar een nestje tortelduiven erin. Maar de sparren zijn omgezaagd en de duifjes spoorloos en wij kijken alweer naar beton en steen. Van de
gemeente mag ik geen acaciaboom voor de deur planten. De beplanting wordt herbekeken, dus de twee twijgjes die al jaren voor Japanse Kerselaar aan het leren zijn, zullen er ook moeten aan geloven.

Zondag was onze tuin een Open Garden! Helemaal niet geheim, de deur stond wagenwijd open en de tuin was klaar voor verkenning en herkenning. Een inspectieronde met Manlief leerde dat er hier en daar al iets uit de grond piepte. Nieuw leven in de tuin!
Ik vraag me voor de zoveelste keer af waarom de sneeuwklokjes dit jaar weer niet verschenen zijn. Elk jaar opnieuw plant ik bolletjes en elk jaar komt er niets ... Of mis ik het misschien? Ik blijf het proberen, want sneeuwklokjes vind ik prachtig. Ik probeer het volgend jaar eens in bakken, misschien lukt het dan beter. Woelmuizen zullen hun buit elders moeten zoeken.
Een van de mooiste knolbloemen die er bestaan.
Maar de krokussen bloeien nog, een beetje terughoudend, eentje heeft een knak gekregen van de vorst, maar houdt zich gelukkig staande.
We overschouwen het geheel en steken dan de handen uit de mouwen. Manlief ruimt het snoeihout van de rozen op, de vreselijke doorns zijn niet aan mij besteed ;-) Ik snoei de oranje roos helemaal kort, de struik is helemaal misvormd en er zitten veel te veel wilde scheuten en waterloten tussen. We zien wel wat hij nog doet. De meeste rozen zijn taai en zo'n knipbeurt kan dan wonderen doen. Het zonnetje doet deugd op de schouders en de rug, al laat het tuinwerk
zich voelen na een winterse rust ;-)
Het konijn ontsnapte telkens, dus dat moest onderzocht worden voor ze weer in haar ren mocht. En er zit inderdaad een gat aan de voorzijde. We dichten het voorlopig en maken ons niet teveel zorgen: Flappie ontsnapt, maar gaat er niet vandoor, veel te veel lekkere dingen in onze tuin. En ze laat zich makkelijk vangen.
Een theetje in de tuin voor Zoons verjaardag, met verse crumble uit de oven en Engelse saus. Dat laat zich smaken in het zonnetje! De dag begint te vliegen, maar het beetje opruimwerk dat al gedaan is, doet verlangen naar meer ... Binnen haal ik de tuinboeken en tuinmagazines weer boven. Dromen van weelderige Engelse borders en sappige groene gazons, zou het dit jaar lukken?

2 opmerkingen:

  1. Hier ook al flink gewerkt in de tuin. Er is veel weg. We moeten leren planten naar de omvang (of het gebrek aan...) in onze tuin.
    Net mijn 'vogelnest' ontvangen. Viel groter uit dan verwacht (gelukkig kan het niet groeien), maar het ziet er ook mooier uit dan op foto. Er wachten mij heerlijke zonnige dagen in mijn nest! Ik duim voor je sappig gazon! Hier spelen de jongens dat elk jaar kapot.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. hard werken, zo'n tuin! Overigens, als je in een omgeving woont met veel groen om je heen, loop je een grote kans dat je last krijgt van boktor. Mocht dit het geval zijn, is dit de oplossing: boktor

    BeantwoordenVerwijderen